Σποτ Υπογονιμότητας: Η γυναίκα- Ελληνίδα στο στόχαστρο!

<< Κεραυνός εν αιθρία>> αποτέλεσε για το ευρύ κοινό το σποτ που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου της υπογεννητικότητας – υπογονιμότητας , η οποία πλήττει σοβαρά τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

Πληθώρα απόψεων έχει ακουστεί αναφορικά με την σαθρότητα του περιεχομένου του, το οποίο επί το πλείστον κατακεραυνώνεται ως σεξιστικό και εν πολλοίς ανεπαρκές να ενταχθεί στο πλαίσιο μίας σύγχρονης, κατασταλτικής πολιτικής του φαινομένου το οποίο στοχεύει κατά τα άλλα να θεραπεύσει.

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ;

Το δε συνέδριο γονιμότητας που είχε προγραμματιστεί να λάβει χώρα στην πόλη των Ιωαννίνων, τελικά ακυρώθηκε, καθώς απεσύρθη η στήριξη τόσο των δημοσίων προσώπων που είχαν κληθεί από τους ιθύνοντες να παρευρεθούν με σκοπό να ενισχύσουν τη δράση αυτή, όσο και της ίδιας της Προέδρου της δημοκρατίας, υπό την αιγίδα της οποίας θα διενεργούνταν αρχικά το συγκεκριμένο εγχείρημα.

Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΚΙΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ 

Η ίδια η εμπνευστής του σποτ, ένιωσε την ανάγκη να διευκρινίσει τις προθέσεις της μετά το σάλο που προκλήθηκε. Κατέθεσε μεταξύ άλλων σε σχετική δημοσίευση της, ότι και εκείνη έχει υπάρξει αποδέκτης επικριτικών σχολίων, όσον αφορά την επιλογή της να παραμένει παντρεμένη μετά την ηλικία των 40 δίχως να αποκτήσει παιδιά. Για αυτό άλλωστε και θέλησε να παρουσιάσει τα σχόλια αυτά ως <<ερινύες>> στο σποτάκι της, οι οποίες καταδιώκουν ανελέητα τη γυναίκα διαχρονικά. Εξάλλου, όπως ανέφερε η δημοσιογράφος : << δηλαδή θέλετε να μου πείτε ότι δεν είναι η πρώτη ερώτηση που κάνουν σε μία γυναίκα αφού έχει κλείσει τα 40;>>
Στη συνέχεια , ισχυρίζεται πως ένας από τους κύριους λόγους όξυνσης του φαινομένου της υπογεννητικότητας, συνιστά η έλλειψη ενημέρωσης, επικαλούμενη επιστημονικά τεκμήρια. Συμπληρώνει μάλιστα, πως και η ίδια εάν γνώριζε όσα γνωρίζει τώρα , θα είχε δρομολογήσει διαφορετικά τις αποφάσεις της ζωής της.
Ολοκληρώνοντας, τονίζει πως το σποτ αυτό αποσκοπούσε αποκλειστικά στο να παροτρύνει τις γυναίκες που επιθυμούν στο μέλλον να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια, να ενημερώνονται, σχετικά με τα αυστηρά ηλικιακά όρια που θέτει η φύση στη γυναικεία γονιμότητα.

ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ TABOO Η ΕΓΚΑΙΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ;

Το <<ξέσπασμα>> αυτό της κ. Παπαδοπούλου μας φέρνει αντιμέτωπους με την σύγχρονη (τραγική) πραγματικότητα : οι γυναίκες δεν γνωρίζουν , ο κόσμος παραμένει ανενημέρωτος.
Ασφαλώς, το σποτάκι- βδέλυγμα που μας παρουσίασαν ως προάγγελο του συνεδρίου γονιμότητας, είναι προφανές πως δεν αντανακλά ένα υγιές πρότυπο – <<απάγκιο>> για τους νέους του τόπου μας, αλλά αντιθέτως χωρίζει σε στρατόπεδα τα δύο φύλα.
Αφενός προβάλλεται η γυναίκα ως η <<υπεύθυνη>> του προβλήματος , λόγω του ότι επέλεξε από νεαρή ηλικία να αφιερωθεί στην καλλιέργεια του εαυτού της, αλλά και στην επαγγελματική της αποκατάσταση (μέσω της οποίας θα μπορέσει εν τέλει να προσφέρει ένα καλύτερο μέλλον στα παιδιά της), αφετέρου όμως, επαινείται για την επιλογή της αυτή από τους διοργανωτές φορείς, παρουσιαζόμενη ωστόσο ως ένα πλάσμα <<κατασκευασμένο>> με απώτερο σκοπό τη τεκνοποίηση, δίχως την ύπαρξη αντίστοιχης βούλησης από μέρους της.

<< ΝΙΠΤΕΙ ΤΑΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΟΥ>> Ο ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ;

Ως γνωστόν, απαιτείται τόσο η συνδρομή του θηλυκού όσο και του αρσενικού γαμέτη για να επιτευχθεί η γονιμοποίηση. Πού ακριβώς αποδίδονται οι ευθύνες στους άνδρες πολίτες για τη διαδικασία αυτή στο σποτ; Δεν αμελούν και εκείνοι τη δημιουργία οικογένειας για λόγους συναφείς με αυτούς των γυναικών; Μήπως ούτε εκείνοι, στην τελική, καθίστανται γνώστες των παραγόντων που επηρεάζουν καθοριστικά την αναπαραγωγική δυνατότητα τόσο του αντίθετου φύλου όσο και των ιδίων;
Για ποιο λόγο δεν καταρτίσθηκε μία κοινή γραμμή πλεύσης, η οποία να αφορά την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, καθιστώντας τους με τον τρόπο αυτό συντρόφους και συνοδοιπόρους στην διαδρομή για την επίλυση του προβλήματος;
Η βιολογική αυτή σύνδεση, ζητάμε να αποτυπωθεί και ως κοινωνική πλέον αντίληψη

ΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΚΑΜΨΟΥΝ ΟΙ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ;

Η ταυτόχρονη παροχή κινήτρων δημιουργίας οικογένειας στους νέους από την πολιτεία, τόσο υλικών (π.χ. επιδόματα, εγγυήσεις) όσο και ψυχολογικών (π.χ. διοργάνωση συνεδρίων ενημερωτικών για τα ψυχικά οφέλη της οικογένειας, η επίδραση των υγειών συγγενικών σχέσεων στη μακροζωία κλπ.), καθώς και η εφαρμογή του μαθήματος σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία, με σκοπό την εγκαθίδρυση συνείδησης ήδη από τα παιδικά χρόνια, θα δρούσαν σημαντικά ως μέτρα καταστολής του φαινομένου της υπογεννητικότητας στη χώρα μας, όπως άλλωστε δρουν αποτελεσματικά σε χώρες του εξωτερικού.

Της Σοφίας Ιωαννίδου

ΤΟ ΒΙΝΤΕΙ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ