Αληθινή μαρτυρίας μαννούλας:
“Η κόρη μου μαζί με το αγόρι της σπουδάζουν Θεσσαλονίκη. Ήρθανε για το τριήμερο στην Αθήνα. Τρίτη μεσημέρι μας αποχαιρετάνε για να γυρίσουνε πίσω. Την ώρα που πάνε να βγούνε απ’την πόρτα, το σκυλάκι τους τρέχει πίσω τους και αρχίζει να τους γαβγίζει.
Το παίρνει η κόρη μου αγκαλιά και αυτό αρχίζει να την γλύφει. Το αφήνει κάτω και ξεκινάει να φύγει . Το ίδιο πάλι.. Το σκυλάκι να την τραβάει, να μην την αφήνει να φύγει. Πρώτη φορά το έκανε αυτό. Τόσες φορές έφευγε το παιδί. Έκανε σαν τρελό το σκυλί.
Μαμά μου λέει, να το πάρω μαζί; Τι λες παιδί μου; Που να το πάρεις στη Θεσσαλονίκη; Καλά μου λέει άλλο το σκυλάκι πάλι δεν την άφηνε. Μαμά θα το πάρω, άλλωστε σε ένα μήνα θα γυρίσω πάλι για Πάσχα. Εντάξει είπα και φύγανε.
Πάνε στο τρένο. Η μητέρα σταματάει και δείχνει το εισιτήριο. Βαγόνι Νο2.
Μόλις φτάνουν στο σταθμό, με το σκυλάκι μαζί τους, τους λέει ο ελεγκτής: “Στο βαγόνι Νο 2 έχει πάρα πολύ κόσμο. Δεν μπορείτε να πάτε με το σκυλί εκεί, αν ήσασταν μόνοι σας οκ. Σας παρακαλώ περάστε στο βαγόνι Νο 8 εκεί θα μπορέσετε να καθίσετε με το ζωάκι σας”.
Η μητέρα έκλαιγε και τα έλεγε με το σκυλάκι αγκαλιά. Τον φύλακα άγγελο τους είπε. Έτσι σώθηκαν τα παιδιά. Υπάρχουν άγγελοι…