200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΩΝΑ
Χώμα ελληνικό
Χώμα ξακουσμένο, δοξασμένο
Πονεμένο, ταλαιπωρημένο
Χρυσές σελίδες, σε σένα αφιερωμένο
Αλήθεια πόσες μάχες, πόσες νίκες
Η ελληνική παλληκαριά
Εσένα υμνεί
Με όρκους και θυσίες
Σπιθαμή προς σπιθαμή
Στην πρώτη γραμμή
Από το Μολών Λαβέ
Στο Ελευθερία ή Θάνατος
Την δουλεία να αποτινάξουν
Τα σκλαβωμένα φτερά τους να πετάξουν
Χώμα με αίμα ζυμωμένο
Προδομένο
Και πάντα πληρωμένο
Σκίρτησαν οι καρδιές
Των παιδιών σου
Ψήγματα χρυσού
Λατρεύοντας το όνειρό σου
Φωνάζοντας το θρυλικό
«ΑΕΡΑ»
Σάλπισαν στον αιθέρα
Άγγελοι το μετέφεραν
Σ΄ όλη την οικουμένη
Η λευτεριά είναι ταγμένη
Την Ελλάδα να περιμένει
Κι όταν ήρθε η πολυπόθητη στιγμή
Ένα έθνος να αναστηθεί
Η ταυτότητά του να οριστεί
Δεν δώσαμε τα χέρια
Τραβήξαμε μαχαίρια
Και κλάψαν και τ’ αστέρια
Για τις κορώνες τις ζηλευτές
Με ξένες επιρροές
Η μοίρα μπροστά μας οδηγεί
Σηκωνόμαστε, πέφτουμε, χτυπάμε
Πάντα μπροστά προχωράμε
Κηδεμονία στην Ελλάδα
Που γέννησε την Δημοκρατία
Τα υψηλά ιδανικά της Ελευθερίας
Τον αστείρευτο πολιτισμό της
Μεγάλο το μερτικό της
Στον ανθρωπισμό της
Φτιάξαμε μια χώρα, μια πατρίδα
Παλεύοντας μια ζωή για την ελπίδα
Ένας διαρκής αγώνας
Την ψυχή μας να κρατάμε
Γι’ αυτήν να πολεμάμε
Στα χνάρια της να πατάμε
Την μεγαλώσαμε, την τραβάμε
Εκεί που οι πρόγονοί μας
Στήσανε Παρθενώνες και φεγγοβολάνε
Μια χούφτα σπορά
Που όταν πέσει
Βγάζει σιτάρια μεστωμένα
Και κοιτά παντού
Πληγές να γιατρέψει
Ένας χορός να γίνουμε όλοι
Σε μια κλωστή να δεθούμε
Να μην αφήσουμε να χαθούμε
Τίποτα να μην μας κόψει
Γερά να κρατούμε
Στις θέσεις μας να φυλαχτούμε
Γερά θεμέλια
Να μην μπορέσουν να μας κουνούνε.
24-03-21, Μελισσία Δεληγιαννίδου












1 σχόλιο
Φανταστικό!