ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΗΤΡΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
Ανθρώπινος πολιτισμός και γλώσσα είναι έννοιες αλληλένδετες,παράλληλες,με αμφίδρομη σχέση και δράση.Δεν υπάρχει πολιτισμός χωρίς τη γλώσσα και γλώσσα χωρίς πολιτισμό.Η γλώσσα μεταφέρει γνώσεις,εμπειρίες,ιδέες και ιδανικά,ήθη και παραδόσεις,κανόνες και αξίες που κληροδοτούνται και μεταβιβάζονται στις επόμενες γενιές.Είναι φορέας των πάντων : των γραμμάτων,των επιστημών,των τεχνών,του υλικού και άυλου πολιτισμού.Αποτελεί το μοναδικό μέσο που μετέρχεται ο άνθρωπος για να εκφράσει οτιδήποτε τον απασχολεί,να καταθέσει τη σκέψη του ,να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά του,να αποκαλύψει τις ιδέες του και να δημιουργήσει κοινωνίες.
Το σύνολο όλων αυτών των μορφών έκφρασης δομεί την γλώσσα,την ενισχύει και την βοηθά να “λάμψει”.Κανένα όμως από τα παραπάνω δεν θα ήταν εφικτό, αν δεν αφουγκραζόμασταν από την κοιλιά της μητέρας μας ακόμη και δεν διδασκόμασταν,ερχόμενοι στον κόσμο,τη γλώσσα.Η σπουδαιότητα της διδαχής της μητρικής γλώσσας είναι ,δίχως άλλο, ανεκτίμητη.Από βρέφη ακόμη οι άνθρωποι “προπονούνται” στην κίνηση της γλώσσας,στη σωστή προφορά των φθόγγων και των λέξεων,ώστε να καταστεί δυνατή η επικοινωνία τους με το οικογενειακό περιβάλλον πρωτίστως και έπειτα με το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.Μόνο μέσα από τη μητρική του γλώσσα μπορεί ο άνθρωπος να συναισθανθεί στο έπακρο και να εκφράσει τις σκέψεις και τις αντιλήψεις του.Η ίδια η μήτρα που τον γέννησε,αυτή η μήτρα γίνεται και ο διαβιβαστής των ιδεών που φέρει η γλώσσα.Άλλωστε ,ονομάζεται μητρική γι’αυτό το λόγο-επειδή αποτελεί την μητέρα των γλωσσών και την τροφό του ψυχισμού του κάθε ανθρώπου.
Για τους Έλληνες,η αξία της μητρικής γλώσσας αποτελεί αγαθό,με 4000 σχεδόν χρόνια ιστορικής εξέλιξης και μεταβολών,εμπλουτισμού πληροφοριών και κανόνων,λεξιλογικών και γραμματικοσυντακτικών φαινομένων,που οδήγησαν στη σημερινή μορφή την ελληνική γλώσσα.Από τα ομηρικά έπη στα κλασικά φιλοσοφικά κείμενα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη,από τις Αποστολικές επιστολές και τη Βίβλο στο ελληνόφωνο Βυζάντιο και μέχρι τον παρόντα χρόνο,η ελληνική γλώσσα έχει κατορθώσει μια συνεχή και αδιάλειπτη πορεία στο χώρο και στο χρόνο.Αποτέλεσε “μήτρα” ιδεών και βάση για πολλές γλώσσες και πολιτισμούς ανά τους αιώνες.
Είναι ,λοιπόν, επιτακτική η ανάγκη της γλωσσικής πολυμορφίας στην οικουμένη,διότι η γλώσσα είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό κάθε λαού,ισούται με την ταυτότητα του ,την εθνική,την πολιτισμική και την αξιακή.Οι μητρικές γλώσσες χωρίς δυναμική και χωρίς ενεργό ομιλούντα πληθυσμό τείνουν να “στερεύουν” όπως και οι διάλεκτοι και οι ιδιόλεκτοι παγκοσμίως.Η διατήρηση και η ενίσχυση οποιασδήποτε μητρικής γλώσσας ως “κιβωτού” ιδεών και εθνικής ταυτότητας, αποτελεί ηθικό καθήκον,ατομικό,συλλογικό,πολιτειακό και κρίνεται απαραίτητη για την συνέχιση του παναθρώπινου πολιτισμού .
Χρέος λοιπόν, κάθε ανθρώπου η γλώσσα!Χρέος ,απέναντι στον εαυτό μας και στις επόμενες γενιές! Χρέος να την μάθουμε σωστά και να την μεταδώσουμε ορθά! Χρέος να την αγαπήσουμε!
<Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική , το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου> Οδ.Ελύτης.
Του Ζήση Ρουσόπουλου











