Κάτι ήξερε ο Καποδίστριας που κατέβαλε πολλές προσπάθειες για τη διάδοσή τους. Πολύ τις αγαπήσαμε τις πατάτες. Κι όχι μόνο εμείς. Από τις πιο βασικές τροφές του πλανήτη, ήρθαν στην Ευρώπη από την Νότιο Αμερική την εποχή που οι εξερευνητές διάσχιζαν τις θάλασσες ανακαλύπτοντας πολλές και διάφορα καινούργιες πρώτες ύλες. Ταυτίστηκαν με τους ανθρώπους του μόχθου. Έθρεψαν πολύ κόσμο σε περιόδους πολέμων και φτώχειας. Και τώρα, που έχουμε στη διάθεσή μας άφθονα απλά και πιο πολύπλοκα υλικά για τα μαγειρέματά μας, παραμένουν λατρεμένες.
Με το που φτάνει μια τηγανιά πατάτες στο τραπέζι, τραγανές απ’ έξω και μαλακές από μέσα, και να θέλεις να αγιάσεις δεν μπορείς. Ακόμη κι αν έχεις προαποφασίσει ότι το κρέας σου θα το φας με σαλάτα. Ροδοκοκκινισμένες στο φούρνο, βραστές με μερικές σταγόνες έξτρα παρθένου ελαιόλαδου και χοντρό αλάτι, βελούδινος πουρές, γιαχνί, γεμιστές, σαν βαρκούλες, γκρατέν, όπως και να τις τις μαγειρέψεις, γίνονται ανάρπαστες. Πάνε φοβερά με το κρέας, καλοδέχονται τα αλλαντικά και τα τυριά, συνδυάζονται με διάφορα λαχανικά. Με το ταπεινό (και πολύτιμο) γεώμηλο πολλά μπορεί να φτιάξει κανείς. Kαι γαρνιτούρες/συνοδευτικά κι αυτόνομα πιάτα.
Ιδού μερικές ωραίες ιδέες από τη συλλογή συνταγών του ethnos.gr με την πατάτα σε πρώτο ρόλο:
Κροκέτες πατάτας με σαλάμι
Πατάτες και πράσα στο φούρνο με κρέμα και γραβιέρα
Πατάτες γκρατινέ
Πατατοσουφλέ με μπέικον
Πατατοκροκέτες με φρέσκα ρίγανη
