Οι αφανείς ήρωες της καθημερινότητας ,άνθρωποι της διπλανής πόρτας φίλοι , γνωστοί και συγγενείς απέναντι σε μια ασύμμετρη απειλή με φόντο αχαρτογράφητο.
Η καθημερινότητα όλων μας πλέον έχει αλλάξει λόγω του Κορονοϊού και με αυτήν την αλλαγή όλοι προσπαθούμε να αντιληφθούμε την αλλαγή και φυσικά να προσαρμοστούμε έστω και προσωρινά σε μια νέα πραγματικότητα , την στιγμή που κάποιοι όμως από εμάς παλεύουμε να φέρουμε σε νέα μέτρα την ψυχολογίας μας κάποιοι είναι εκεί και σαν , με ψυχή που ατσάλωσε στέκονται και δίνουν το κάτι παραπάνω.
Αν κάποιος με ρωτούσε αυτή την περίοδο που η χώρα επιχειρεί σε δυο μέτωπα,αυτό της διασφάλισης του ύψιστου αγαθού τη υγείας και το έτερο της προάσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της διαφύλαξης των ιερών και οσίων του τόπου,σε τι οφείλεται η άριστη μετά ονύχων και οδόντων διαχείριση τους, χωρίς δεύτερη σκέψη θα έλεγα πως η ασφάλεια της χώρας και η θωράκιση της ελευθερίας μας καθώς και η μέριμνα για την ακεραιότητα της υγείας μας έχουν ονοματεπώνυμο.
Το ονοματεπώνυμο του φίλου μας , του γνωστού μας , του αδερφού, του συντρόφου μας , ένα ονοματεπώνυμο οικείο σε εμάς. Αυτές τις στιγμές που κάποιοι αδυνατούμε να κατανοήσουμε τι συμβαίνει γύρω μας ή καλύτερα σε περιπτώσεις αρνούμαστε να το δεχθούμε και απειθαρχούμε ,υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που εκ των πραγμάτων και εκ φύσεως δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά και εκτίθενται στον κίνδυνο και μέσα σε αυτόν υπερβάλλουν εαυτόν για να εξετάσουν νυχθημερόν όλους εμάς και να φυλάνε “θερμοπύλες” για όλους εμάς.
Χαρακτηριστικές είναι άλλωστε οι φωτογραφίες που καθημερινά φτάνουν στις οθόνες των υπολογιστών και των κινητών μας που δείχνουν το πόσο έχει επηρεαστεί η καθημερινότητά των ανθρώπων αυτών όπως και πολλών λοιπών επαγγελμάτων όπως παραδείγματος χάριν φαρμακοποιών ,υπαλλήλων super market και όσων κλάδων είναι υποχρεωμένοι να κρατήσουν όρθια την κοινωνία . Από τα σύνορα του Έβρου και τα χημικά που δέχονται οι στρατιώτες μας και τα στελέχη ενόπλων δυνάμεων και σωμάτων ασφαλείας δίπλα-δίπλα με τους κατοίκους του τόπου , μέχρι και τα “ χαρακώματα” των νοσοκομείων που νοσηλευτές, γιατροί, διασώστες και πληρώματα ασθενοφόρων κάνουν τα πάντα για να μας έχουν ασφαλείς καθώς και για όλους τους υπαλλήλους των ντελίβερι των επιχειρήσεων και των super market , βλέπουμε πως κάποιοι καταθέτουν ψυχή και σώμα για εμάς που μας ζητείται απλά να “μείνουμε σπίτι “ για να κάνουμε το έργο αυτών πιο εύκολο.
Ας καταλάβουμε ότι οι ήρωες αυτοί χρειάζονται την βοήθειά μας πως για να εξακολουθήσουν να αντέχουν ζητάνε την συνεργασία μας και την πίστη μας σε αυτούς .
Οι δικοί μας ήρωες έχουν ονοματεπώνυμο.
Οι δικοί μας ήρωες δεν φοράνε μπέρτα.
Οι δικοί μας ήρωες φοράνε στολή , ιατρική μάσκα , ποδιά υπαλλήλου.
Οι δικοί μας ήρωες είναι , οι ΔΙΚΟΙ μας άνθρωποι οι γνωστοί , οι φίλοι , οι σύντροφοι , η οικογένειά μας .
Οι δικοί μας ήρωες είμαστε εμείς.
“Φορτίον μη συγκαθαιρείν ,αλλά συνανατίθεναι τοις βαστάζουσι.” είπε ο Πυθαγόρας, που σημαίνει “Μην βοηθάς να αφήσουν κάτω το φορτίο , αλλά βοήθα να το κουβαλήσουν. Ελάτε λοιπόν με ένα απλό τρόπο με αυτόν του “Μένουμε σπίτι” που για όλους είναι δύσκολο και ενδεχομένως να έχει αρχίσει να κάμπτει την ψυχολογία μας , να βοηθήσουμε αυτούς τους ήρωες της διπλανής μας πόρτας, τους δικούς μας ανθρώπους να κουβαλήσουν το φορτίο πιο εύκολα χωρίς άλλες απώλειες . Να κουβαλήσουμε όλοι μαζί την Ελλάδα μας στην πλάτη σε αυτόν τον κοινό αγώνα που η λύπη που θα αφήσει πίσω της αυτή η κατάσταση να είναι σταγόνα στον ωκεανό της ανακούφισης όταν όλο αυτό περάσει . Να στερηθούμε τώρα το εγώ για να απολαύσουμε το μαζί χέρι-χέρι με αυτόν από αγαπάμε , ερωτευτήκαμε , μας έλειψε . Πρέπει να σεβαστούμε τον ιδρώτα κάποιων και να τον κάνουμε να είναι πιο ξεκούραστος , αλλωστε αυτό μας ζητάνε , να ξεκουραστούμε και να δυναμώσουμε για να έχουμε αντοχές να περάσουμε μαζί τους στιγμές που τώρα δεν μπορούμε
Σημειολογικά μια μέρα σαν αυτή που οι Έλληνες ιστορικά έδειξαν ομοψυχία καλούμαστε οι απόγονοι αυτών να πράξουμε το ίδιο ,ξέρουμε από μάχες που έγιναν σε βουνά και πότισαν με αίμα τούτο το χώμα , καιρός να δώσουμε την μητέρα των μαχών από το ζεστό περιβάλλον του σπιτιού μας για χάρη των ηρώων της καθημερινότητάς μας.
Του Χρήστου Σαλαμπουκίδη












1 σχόλιο
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΜΩΣ ΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ ΠΟΥ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΠΑΛΕΥΟΥ ΜΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΚΑΔΟΥΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ; ΔΕΝ ΠΕΤΑΜΕ ΜΑΣΚΕΣ ΓΑΝΤΙΑ ΚΑΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΚΑΔΟΥΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΟΛΟΙ ΕΞΩ ΑΠ ΤΟΥΣ ΚΑΔΟΥΣ ΤΑ ΠΕΤΑΝΕ;