Λίγες πόλεις της Ελλάδας είναι προικισμένες με τόσες πολλές φυσικές ομορφιές όσο η Έδεσσα. Χτισμένη στους πρόποδες του όρους Βέρμιο, με καταπληκτική θέα στον κάμπο, με άφθονα νερά και πλούσια βλάστηση, αλλά και με μεγάλη ιστορική κληρονομιά είναι ιδανική για αποδράσεις που θα σας κάνουν να ξεχάσετε την καθημερινότητα και το άγχος.
Τα δάση του Βόρα κατηφορίζουν μέχρι την πόλη, ενώ ποτάμια διασχίζουν κάθε της γειτονιά και οι διάσημοι καταρράκτες της, αποτελούν ένα εντυπωσιακό θέαμα για μικρούς και μεγάλους.
Το νερό την ακολουθεί σε ολόκληρη τη μακραίωνη πορεία της ( το όνομα «Έδεσσα» έχει φρυγική προέλευση και σημαίνει «πύργος στο νερό» ) και την ανέδειξε σε βιομηχανικό κέντρο στα τέλη του 19ου αιώνα, καθώς δημιουργήθηκαν εδώ υδροκίνητα κλωστοϋφαντουργεία, μεταξουργεία, νερόμυλοι, ελαιοτριβεία, σησαμοτριβεία και ταπητουργεία και της έδωσαν τον τίτλο «Μάντσεστερ των Βαλκανίων».
Σήμα-κατατεθέν της Εδεσσας και άρρηκτα συνδεδεμένοι με την ιστορία της πόλης είναι οι καταρράκτες, ο οποίοι βρίσκονται στο ομώνυμο πάρκο που διασχίζει ο Εδεσσαίος ποταμός.
Κατηφορίζοντας τον φαρδύ πλακόστρωτο δρόμο του πάρκου, ο θόρυβος από την πτώση του νερού ολοένα και δυναμώνει.
Η πρώτη εικόνα που αντικρίζετε είναι και η πιο εντυπωσιακή, καθώς ο μεγαλύτερος καταρράκτης, ο Κάρανος, πέφτει από ύψος 70 μέτρων ανασηκώνοντας ένα πυκνό σύννεφο από μυριάδες μικρά σταγονίδια που δροσίζουν την ατμόσφαιρα. Τα νερά του καταρράκτη δεν έχουν σταθερή ροή. Αλλες φορές είναι περισσότερα και άλλες λιγότερα, ενώ κάποια βράδια σταματούν να τρέχουν αφού η ροή τους ελέγχεται από τον υδροηλεκτρικό σταθμό της ΔΕΗ στον Αγρα.
Τα μονίμως βρεγμένα και γλιστερά σκαλιά οδηγούν κάτω από τα νερά του καταρράκτη, όπου υπάρχει ένα μικρό σπήλαιο. Συνεχίζοντας τον δρόμο του πάρκου φτάνετε λίγο πιο κάτω σε έναν μικρότερο διπλό καταρράκτη. Παλιότερα υπήρχαν 11 καταρράκτες, όμως σήμερα έχουν απομείνει 7 και μόνο 2, ορατοί και προσεγγίσιμοι.
Οι καταρράκτες δημιουργήθηκαν τον 14ο αιώνα, όταν μετά κάποιο καιρικό ή γεωλογικό φαινόμενο (πιθανότατα σεισμός) άνοιξαν ρήγματα στον βράχο και απελευθερώθηκαν τα νερά του ποταμού που συγκρατούσε η λίμνη, που υπήρχε στα δυτικά της πόλης.
